«Ποιος βοήθησε τον Χίτλερ;»

  
Ιβάν Μιχαΐλοβιτς Μάισκι*
 Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»

 Κολάζ του Ζον Χέρτφιλντ, με τίτλο «Έχω πίσω μου εκατομμύρια.

Το βιβλίο του Σοβιετικού πρέσβη στη Μεγάλη Βρετανία την κρίσιμη ιστορική περίοδο 1932 - 1943 είναι απαραίτητο να διαβαστεί και να διαδοθεί πλατιά για πολλούς λόγους. 

Καταρχήν, γιατί αποτελεί μια σπουδαία ιστορική πηγή, αφού παρουσιάζει τις εκτιμήσεις και τις μαρτυρίες ενός στελέχους της σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής, που βρέθηκε στο επίκεντρο, στην καρδιά των εξελίξεων πριν ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. 

Ο Ιβάν Μιχαΐλοβιτς Μάισκι ανέλαβε μια σειρά δύσκολες διπλωματικές αποστολές και εξελίχθηκε σε στενό συνεργάτη του Σοβιετικού επιτρόπου εξωτερικών υποθέσεων, Μαξίμ Λιτβίνοφ, ενώ μεταπολεμικά αναδείχτηκε σε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.

Το βιβλίο του αποτελεί αντικειμενικά μια απ' τις σημαντικές πηγές αναφοράς για την καταγραφή της μελέτης αυτής της σημαντικής περιόδου. 

Εκπρόσωποι της αστικής δημοκρατίας και των φασιστικών καθεστώτων 

κατά την υπογραφή της συμφωνίας του Μονάχου (29 Σεπτεμβρίου 1938), 

Αρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν, πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας, 

Εντουάρ Νταλαντιέ, πρωθυπουργός της Γαλλίας, 

Αδόλφος Χίτλερ και Μπενίτο Μουσολίνι

Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» συμβάλλει στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, στον αντίποδα της αστικής επιχείρησης για την αναθεώρηση και παραχάραξη της Ιστορίας. 

Κεντρικό στοιχείο της αστικής μυθοπλασίας αποτελεί η προβολή του «συμφώνου μη επίθεσης» μεταξύ Γερμανίας - ΕΣΣΔ (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μόλοτοφ) ως επιλογής που διευκόλυνε τη ναζιστική Γερμανία και προκάλεσε το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Η αστική ιστορική αναθεώρηση συμβαδίζει και στηρίζει τη σύγχρονη προβολή της αντιδραστικής θεωρίας των δύο άκρων.

Μια θεωρία που επιχειρεί να ταυτίσει τις φασιστικές δυνάμεις με τους μόνους συνεπείς, σταθερούς, πραγματικούς αντιπάλους τους, τους κομμουνιστές και το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα, δηλαδή αυτούς που στοχεύουν στην εξάλειψη της αιτίας που γεννά το φασιστικό ρεύμα, τις εκμεταλλευτικές καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής στο μονοπωλιακό καπιταλισμό. 

Θεωρία που επιχειρεί να συσκοτίσει τη βασική αντίθεση της καπιταλιστικής κοινωνίας ανάμεσα στην αστική και στην εργατική τάξη και να εμφανίσει την αστική δημοκρατία ως το μοναδικό πραγματικό αντίπαλο του φασισμού.

Γι' αυτό και η αποτύπωση των πραγματικών ιστορικών γεγονότων απ' τον Ιβάν Μάισκι έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού αποκαλύπτει την ουσιαστική ανοχή και στήριξη των σχεδίων της ναζιστικής Γερμανίας απ' τις αστικές δημοκρατίες της Γαλλίας και της Αγγλίας, με τη στήριξη και των ΗΠΑ...

*Πλήρης παρουσίαση του βιβλίου (ΕΔΩ)

Κατάργηση εδώ και τώρα της επιχειρηματικής δράσης στον Αθλητισμό

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Σε ανακοίνωση του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τις  εξελίξεις στο χώρο του ποδοσφαίρου (ΕΔΩ)  σημειώνει:

«Οι τελευταίες εξελίξεις στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, με τις κόντρες των επιχειρηματιών, τις καταγγελίες για στημένα παιχνίδια, τις μαφιόζικες επιθέσεις, τη διακοπή των πρωταθλημάτων, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα της πρότασης του ΚΚΕ για κατάργηση εδώ και τώρα της επιχειρηματικής δράσης στο χώρο του αθλητισμού.

Η αγανάκτηση και η απέχθεια των φιλάθλων γι’ αυτά τα φαινόμενα πρέπει να στοχεύσει την πραγματική αιτία του προβλήματος, στο γεγονός δηλαδή ότι και στο ποδόσφαιρο κυριαρχούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι ίδιοι δηλαδή που ευθύνονται για την επιδείνωση της ζωής του λαού. 

Όλοι αυτοί αξιοποιούν το ποδόσφαιρο για τα επιχειρηματικά τους σχέδια και επιδιώκουν να συμπαρασύρουν στους μεταξύ τους ανταγωνισμούς τους φιλάθλους των ομάδων.

Η κυβέρνηση και τα κόμματά της, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, έχουν τεράστια ευθύνη, γιατί εδώ και χρόνια υπηρετούν το μοντέλο του αθλητισμού -  επιχείρηση. Επιδοτούν τους μεγαλοεπιχειρηματίες στο χώρο του αθλητισμού, τους διαγράφουν χρέη, τους παραδίδουν αθλητικά κέντρα, τη στιγμή που ο αθλητισμός για το λαό και τη νεολαία συρρικνώνεται και μαραζώνει. 

Μερίδιο ευθύνης γι’ αυτήν την κατάσταση έχουν κι άλλοι θεσμοί, όπως η ΕΠΟ.  

Την ίδια στιγμή η αξιωματική αντιπολίτευση από τη μια μεριά καταγγέλλει τη σημερινή κατάσταση, ενώ από την άλλη δεν αμφισβητεί το ποδόσφαιρο των επιχειρηματιών, με τους οποίους και η ίδια αναπτύσσει "φλερτ", ενώ η περιφερειακή αρχή του ΣΥΡΙΖΑ στην Αττική δίνει 27 εκ. ευρώ στους επιχειρηματίες για να φτιάξουν ουσιαστικά δικά τους γήπεδα, όπως έγινε σε πολλές ακόμα περιπτώσεις.

Το ΚΚΕ καλεί τους φιλάθλους, το λαό και τη νεολαία 

να μην παγιδευτεί στις κόντρες των επιχειρηματιών.  

Αυτό που χρειάζεται και που η κυβέρνηση και τα κόμματα που υπηρετούν το σύστημα δεν θέλουν να κάνουν, είναι η κατάργηση των ΠΑΕ, η κατάργηση κάθε είδους επιχειρηματικής δράσης στο ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό. 

Το ποδόσφαιρο μπορεί να παίζεται και να προσφέρει ποιοτικό θέαμα χωρίς αυτούς. Καμία χρηματοδότηση στις ΠΑΕ, να αποδοθούν όλα τα χρέη των ΠΑΕ στο δημόσιο, άμεση διακοπή συμμετοχής ελληνικών ομάδων σε παιχνίδια τζόγου. Να ενισχυθεί σε επιστημονικό προσωπικό, υποδομές και χρηματοδότηση, η φυσική αγωγή και ο αθλητισμός στα σχολεία και στις γειτονιές. 

Για να αποτελεί το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός δικαίωμα της νεολαίας και του λαού χρειάζονται ριζικές αλλαγές προς όφελος του λαού».

Από το 902.gr

 

Συμφωνίες του Μότσαρτ με όργανα εποχής

Ένα μήνα μετά το πετυχημένο γκαλά των κορυφαίων κόντρα τενόρων, στις 23 Οκτώβρη στην Αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης», η Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, επιστρέφει στον ίδιο χώρο, αύριο Κυριακή 23 Νοέμβρη (ώρα έναρξης 20.30), για να παρουσιάσει με όργανα εποχής τις αριστουργηματικές τρεις τελευταίες συμφωνίες του Μότσαρτ (αρ. 36, 40 και41) υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Γιώργου Πέτρου.

 

Η Συμφωνία «Λιντς»... που θα ακουστεί στο πρώτο μέρος της συναυλίας της Καμεράτα είναι η 36η του Βόλφγκανγκ - Αμαντέους Μότσαρτ (1756 - 1791). Εχει γραφτεί στην τονικότητα της ντο μείζονος (Κ 425) και αποτελείται από τέσσερα μέρη. 

Ο Μότσαρτ τη συνέθεσε μέσα σε μόλις τέσσερις μέρες, περί τα τέλη του 1783, όταν παρέμεινε για λίγο με τη σύζυγό του στην αυστριακή πόλη Λιντς, κατά την επιστροφή του από το Σάλτσμπουργκ στη Βιέννη, καθώς ο κόμης της περιοχής - στο άκουσμα της άφιξης του λαμπρού μουσουργού - ανήγγειλε την πραγματοποίηση συναυλίας προς τιμήν του.

Η Συμφωνία αρ. 40 σε σολ ελάσσονα (ΚV 550), με την πασίγνωστη μελωδία του πρώτου μέρους της, είναι μία σύνθεση που δε συμπεριλαμβάνεται συχνά στα προγράμματα των συμφωνικών συνόλων. 

Γνωστή και ως Μεγάλη Συμφωνία σε ελάσσονα κλίμακα - αποτελεί μία ακόμη πρόκληση για την Καμεράτα, που, μέσα από τον ιδιαίτερο ήχο των οργάνων εποχής, φιλοδοξεί να αφήσει τη δική της ερμηνευτική σφραγίδα επάνω στις σελίδες ενός εκ των διασημότερων έργων του κλασικισμού.

Η Συμφωνία αρ. 41 σε ντο μείζονα (Κ 551) είναι η τελευταία, η μεγαλύτερη σε διάρκεια και η πολυπλοκότερη του Μότσαρτ, γνωστή ως Συμφωνία του Διός. Δεν είναι γνωστό αν ερμηνεύτηκε όσο ήταν εν ζωή ο συνθέτης. Εικάζεται ότι γράφτηκε, προκειμένου να παρουσιαστεί υπό μορφήν τριλογίας μαζί με τις Συμφωνίες αρ. 39 και 40 σε περιοδεία στο Λονδίνο.

Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"  του  Ριζοσπάστη.

«Tο φως που καίει» στην Πάτρα

 

Ο Δήμος Πατρέων και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας παρουσιάζουν το σπουδαίο έργο του Κώστα Βάρναλη «Tο φως που καίει», την Τρίτη 25 Νοέμβρη, για δύο μόνο παραστάσεις , στις 19.00 και 21.30, στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, σε διασκευή δραματουργική, επεξεργασία και σκηνοθεσία Βασίλη Κολοβού. 

Σκηνικά - κουστούμια: Στράτος Σαραντίδης.  

Μουσική επιμέλεια: Κική Κουτζανίδου. 

Ηχος - φωτισμοί: Δημήτρης Αντωναρόπουλος. 

Παίζουν: Βασίλης Κολοβός - Μώμος. Ολγα Μουργελά - Εξουσία. Τάσος Αλαφάκης - Χριστός. Νίκος Μαυρουδής - Προμηθέας. Χάρης Αρώνης - Μαϊμού - Αηδόνι.

«Πρέπει να πω» - σημειώνει ο Βασίλης Κολοβός- «ότι ο Βάρναλης, ο Ρίτσος και ο Κάλβος, είναι οι ιδιαίτερα αγαπημένοι μου ποιητές ανάμεσα στους άλλους που μου αρέσουν.

Τον ευγνωμονώ όπως θα έπρεπε κάθε Ελληνας, γιατί αν ο Γιάννης Ψυχάρης έδωσε στους Έλληνες την εθνική τους γλώσσα σώζοντάς την από την καταστροφή, τη διαστροφή και την αναρχία και την έκανε εκφραστικό όργανο της πνευματικής μας ζωής, και αν ο Νικόλαος Πολίτης διατήρησε την εθνική ψυχή μας σώζοντας απ' την καταστροφή και τη λήθη τον ψυχικό και πνευματικό θησαυρό του λαού μας, ο Βάρναλης συνταίριαξε αρετές και των δύο μέσα από το πολύπλευρο έργο του (ποιητικό, φιλοσοφικό, μελετητικό, χρονογράφημα, δημοσιογραφία) και έδωσε πνοή, μορφή, ανέβασε στα ύψη την ανθρώπινη υπόσταση, έθεσε ως κυρίαρχο της ζωής την ανθρώπινη αξία, την ανθρώπινη συνείδηση.

Όλες αυτές τις αξίες τις ζύμωσε με το αρχαίο πνεύμα, αλλά και το πνεύμα των προχωρημένων διανοητών και λαών της Ευρώπης. Γι' αυτό θα έπρεπε να έχει επίσημα ανακηρυχτεί ο εθνικός ποιητής, αν οι πολιτικές σκοπιμότητες, η μικρότητα και μισαλλοδοξία του πολιτικού (και εν μέρει και του αστικού πνευματικού κόσμου) μπορούσαν έστω και για μια στιγμή να δουν καθαρά το έργο του. 

Για έναν και μόνο λόγο έπρεπε να το πράξουν, γιατί ο Βάρναλης με την προσφορά του έσωσε απ' τη γελοιοποίηση τη νεοελληνική Λογοτεχνία. Ο Βάρναλης υπήρξε ο μεγαλύτερος υμνητής του λαού μας, από τους πιο τίμιους υπερασπιστές των αξιών του, θέτοντας στη διάθεσή του τη γνώση και την κρυστάλλινη ιδεολογία του.

Ήταν και είναι ένας εθνικός διανοητής που η πνευματική προσωπικότητά του, ξεπερνάει πολύ τα σύνορα της πατρίδας μας και μπορεί να σταθεί και να συγκριθεί με τα καλύτερα ονόματα της Παγκόσμιας Επαναστατικής Λογοτεχνίας».

 Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" του Ριζοσπάστη.

Εκδήλωση μνήμης και τιμής στον Νότη Περγιάλη

Την Κυριακή 30 Νοέμβρη, στις 6 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση μνήμης και τιμής στον Νότη Περγιάλη, με αφορμή τα πέντε χρόνια από το θάνατό του, το 2009. 

Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στην αίθουσα του ΚΑΠΗ Αγίων Θεοδώρων, στην περιοχή που ο Περγιάλης επέλεξε να ζει τα τελευταία τριάντα χρόνια της ζωής του. 

Ο Νότης Περγιάλης γεννήθηκε στα Ανώγεια της Λακωνίας το 1920 και από μικρός έδειξε καλλιτεχνικές ανησυχίες. Αργότερα, σπούδασε στο Θεατρικό Εργαστήρι του Βασίλη Ρώτα δίπλα σε σπουδαίους δασκάλους, ενώ πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1948. 

Υπήρξε Επονίτης στην Εθνική Αντίσταση. 

Στην Κατοχή, θεατρικό μονόπρακτό του παρουσιάστηκε από το ΕΑΜ Λακωνίας. Μετά την απελευθέρωση, το ίδιο έργο, τρίπρακτο πια, ανέβηκε στη Σπάρτη. 

Ο Περγιάλης υπήρξε πολυγραφότατος, έγραψε πλήθος έργων για το θέατρο - αλλά και για το ραδιόφωνο. Τα περισσότερα θεατρικά του ανέβηκαν από το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. 

Υπήρξε επίσης στιχουργός, μεταξύ άλλων, του Μίκη Θεοδωράκη. Ως ηθοποιός εμφανίστηκε σε πολλές ελληνικές ταινίες. Ο Περγιάλης δημιούργησε υπαίθριο αμφιθέατρο στους Αγίους Θεοδώρους και συγκρότησε ερασιτεχνικό θίασο από κατοίκους της περιοχής.

Στην αίθουσα του ΚΑΠΗ, την Κυριακή που θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση, θα λειτουργεί από τις 10.15 το πρωί έκθεση για τη ζωή και το έργο του...

Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"  του  Ριζοσπάστη.

Παγκόσμια πρώτη για την όπερα «Φόνισσα»

 

Η Φόνισσα - Όπερα του Γ. Κουμεντάκη βασισμένη 

στο διήγημα του Παπαδιαμάντη στην Εθνική Λυρική Σκηνή.   

Η νέα όπερα του Γιώργου Κουμεντάκη -παραγγελία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής- η οποία βασίζεται σε ένα από τα σπουδαιότερα έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, τη «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, παρουσιάστηκε χτες, σε παγκόσμια πρώτη, στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (για τέσσερις μόνο παραστάσεις 21, 23, 26 Νοεμβρίου). 

 

Μια μεγάλη παραγωγή σε μουσική διεύθυνση Βασίλη Χριστόπουλου και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη.

 

Στην πρεμιέρα παραβρέθηκε και ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η μουσική του Κουμεντάκη δεν επιχειρεί μια αναβίωση εποχής, αλλά μια «εσωτερική αναβίωση» του ψυχογραφήματος της ίδιας της Φραγκογιαννούς.  

Η δράση παρακολουθεί αυτήν του μυθιστορήματος, συμπυκνώνοντάς την στα ουσιώδη. 

Πρωταγωνιστεί η Χαδούλα ή Φραγκογιαννού, μια βασανισμένη μεσόκοπη γυναίκα που έχει αναλώσει τη ζωή της υπηρετώντας τους άλλους: γονείς, σύζυγο, παιδιά, εγγόνια.

Απηυδισμένη και αντιλαμβανόμενη τη δυσμενή θέση των γυναικών σε φτωχές, αγροτικές κοινωνίες όπως η δική της, καταλήγει να πιστέψει ότι είναι αποστολή της να απαλλάξει τον κόσμο από τα κορίτσια. Ξεκινά στραγγαλίζοντας τη νεογέννητη εγγονή της και, επαναλαμβάνει το φονικό, πνίγοντας άλλα κορίτσια σε νερό. Καταδιωκόμενη στα βουνά από τις αρχές, η Φραγκογιαννού αποφασίζει να εξομολογηθεί, αλλά χάνεται στη θάλασσα καθώς προσπαθεί να φτάσει στο ερημητήριο του Αγίου Σώστη.

Η όπερα έχει πάρει τη σκηνική της μορφή μέσα από τη σκηνοθετική γραμμή του Αλέξανδρου Ευκλείδη, τη σκηνική - εικαστική εγκατάσταση του Πέτρου Τουλούδη, ο οποίος μαζί με την Ιωάννα Τσάμη υπογράφει και τα κοστούμια και τους φωτισμούς του Βινίτσιο Κέλι.

Ο διακεκριμένος μαέστρος και μέχρι πρόσφατα Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, Βασίλης Χριστόπουλος έχει αναλάβει τη μουσική διεύθυνση της παραγωγής. 

Εκτός από τους μονωδούς, η σύνθεση προβλέπει μεγάλη συμφωνική ορχήστρα (της ΕΛΣ), τρεις μουσικούς επί σκηνής (μπαγιάν, σαξόφωνο και κρουστά) καθώς επίσης τέσσερα χορωδιακά σύνολα. 

Η ανδρική χορωδία στο βάθος της σκηνής, σε ρόλο του ισοκράτη, εστιάζει στα δεινά της ανθρώπινης φύσης, ενώ μία πολυπληθής γυναικεία χορωδία λειτουργεί ως καθρέπτης της καθημερινότητας. 

Μια ακόμα γυναικεία χορωδία, ολιγομελής, με τέσσερις μοιρολογίστρες, ερμηνεύει χορωδιακά που βασίζονται στα πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου. 

Η Παιδική χορωδία της ΕΛΣ έχει το ρόλο του παιδικού χορού που τροφοδοτεί την εγκληματική φύση της Φραγκογιαννούς. 

Τη Χορωδία της ΕΛΣ διευθύνει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος και την Παιδική χορωδία της ΕΛΣ, η Μάτα Κατσούλη.

Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος. 
Διεύθυνση παιδικής χορωδίας: Μάτα Κατσούλη. 
Διανομή: Φόνισσα: Ειρήνη Τσιρακίδου (19, 23/11), Τζούλια Σουγλάκου (21, 26/11). 

Παίζουν επίσης: Ελενα Κελεσίδη, Μαρίνα Φιδέλη, Τάσος Αποστόλου, Γεωργία Ηλιοπούλου, Ζωή Κάππου, Κωστής Ρασιδάκης, Κωστής Μαυρογένης, Ινές Ζήκου, Ελένη Δάβου, κ.ά.

Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"  του Ριζοσπάστη.

Διημερίδα του Επιμελητηρίου Εικαστικών τεχνών με θέμα «Εικαστικές τέχνες κατά του Φασισμού»

 

Με τίτλο «Εικαστικές τέχνες και Αντίσταση» το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (ΕΕΤΕ) σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Πολιτισμού Νεολαίας του Δήμου Αθήνας διοργανώνει διημερίδα στις 22 και 23 Νοέμβρη στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου (Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης»).

Ο σκοπός της διημερίδας, στην οποία συμμετέχουν μελετητές, ιστορικοί τέχνης και παλιοί αγωνιστές εικαστικοί, αφορά τη σχέση των εικαστικών τεχνών με τους αγώνες των εργαζομένων για τη λαϊκή - κοινωνική απελευθέρωση ενάντια σε κατακτητές ντόπιους και ξένους και τη συμβολή των καλλιτεχνών με το έργο τους ή τη ζωή τους σε αυτούς τους αγώνες. 

«Η συζήτηση φιλοδοξούμε να αναδείξει τις αναγκαιότητες του σήμερα» τονίζουν οι διοργανωτές. (Αναλυτικά το πρόγραμμα της διημερίδας (ΕΔΩ)

Στο μεταξύ, στο πλαίσιο παράλληλων εκδηλώσεων για την έκθεση «Αντίσταση τώρα», το ΔΣ του ΕΕΤΕ παρουσιάζει τη δουλειά που έγινε σε σχολεία με τα παιδιά, με θέματα σχετικά με την Αντίσταση.

Από το 7ο Γυμνάσιο Χαϊδαρίου, έργα παιδιών που δούλεψαν με την εικαστικό-εκπαιδευτικό Φιλιππίνα Λιβιτσάνου, με θέμα: «Οι εικαστικές τέχνες κατά του φασισμού», καθώς και της δουλειάς που έγινε στο Γυμνάσιο Παμφίλων (στη Μυτιλήνη) με τα παιδιά, από την εικαστικό-εκπαιδευτικό Μάγδα Λαμπροπούλου, με έργα και εικαστική δράση ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Η παρουσίαση θα γίνει στο χώρο που πραγματοποιείται η έκθεση του ΕΕΤΕ «Αντίσταση τώρα», στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθήνας, Γερμανικού και Μυλλέρου, Μετρό Μεταξουργείο, την Παρασκευή 21 Νοέμβρη, στις 17.30. 

 Από το 902.gr

...Πήρε ο πόνος για τη δημοκρατική λειτουργία των συλλόγων αυτούς που αποφασίζουν να κλείσουν τις σχολές όποτε τους καπνίσει;

ΜΑΣ: «Κάτω τα χέρια από τους συλλόγους 
και  τις  συλλογικές  διαδικασίες» *

«Δεν θα ρωτήσουμε την κυβέρνηση και την πρυτανεία τον τρόπο που θα επιλέγουμε να αγωνιστούμε! Αυτό είναι υπόθεση των ίδιων των φοιτητών και των συλλόγων τους. Κάτω τα χέρια από τους συλλόγους και τις συλλογικές διαδικασίες».  

Αυτή είναι η απάντηση της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΜΑΣ, στην αντιδραστική πρόταση των πρυτανικών αρχών του ΕΚΠΑ για την καθιέρωση ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων, αντί των μαζικών συλλογικών διαδικασιών των φοιτητικών συλλόγων.

Αναφέρει  συγκεκριμένα  η  Εκτελεστική 
Γραμματεία του ΜΑΣ σε ανακοίνωσή της:

«Η πρυτανεία του ΕΚΠΑ εντείνει ακόμα περισσότερο τον αυταρχισμό, την παρεμπόδιση της συλλογικής έκφρασης και διεκδίκησης των φοιτητών. 

Σε ανακοίνωσή της στις 18/11 αναφέρει: "Οι πρυτανικές αρχές του ΕΚΠΑ θα εισηγηθούν προς τις επιμέρους Σχολές την περιοδική διεξαγωγή ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων κατά Τμήματα, ώστε να δοθεί επιτέλους η δυνατότητα στην πλειοψηφία των φοιτητών/φοιτητριών να αποφασίζουν όλοι απ’ ευθείας ως προς την εκάστοτε διακοπή των μαθημάτων που ορισμένοι προτείνουν κι επιτήδεια επιβάλλουν".

Πρόκειται για πρόταση που έχει στόχο να περιορίσει και τελικά να καταργήσει τη συλλογική έκφραση των φοιτητών μέσα από τους φοιτητικούς τους συλλόγους.

Πρόκειται για πρόταση που έχει στόχο να περιορίσει και τελικά να καταργήσει τις συλλογικές διαδικασίες και τα όργανα του φοιτητικού κινήματος όπως οι γενικές συνελεύσεις και τα Διοικητικά Συμβούλια.

Πρόκειται για πρόταση που έχει στόχο να περιορίσει και τελικά να καταργήσει τη δυνατότητα των φοιτητών να αποφασίζουν μέσα από τις δικές τους μαζικές συλλογικές διαδικασίες και τα δικά τους εκλεγμένα όργανα όποια μορφή πάλης θεωρούν ότι εξυπηρετεί την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Πρόκειται για μια ακόμα απόδειξη του ότι η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ, που διαμορφώνει ένα πανεπιστήμιο "παράδεισο" για τα κέρδη των επιχειρήσεων και "εφιάλτη" για τους φοιτητές και το λαό, έχει σαν απαραίτητο συμπλήρωμα την ένταση του αυταρχισμού και το χτύπημα του συλλογικού αγώνα για τις ανάγκες των φοιτητών.

Πήρε ο πόνος για τη δημοκρατική λειτουργία των συλλόγων αυτούς που αποφασίζουν να κλείσουν τις σχολές όποτε τους καπνίσει;

Καλούμε τους φοιτητές να καταδικάσουν τη νέα απαράδεκτη πρόταση της πρυτανείας του ΕΚΠΑ! Με τη μαζική τους συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων να σπάσουν στην πράξη την προσπάθεια περιορισμού των συνδικαλιστικών ελευθεριών που έχουν κατακτηθεί με θυσίες και αγώνες!

Απαιτούμε από τους κοσμήτορες των σχολών και τους προέδρους των τμημάτων να πάρουν θέση καταδικάζοντας τη συγκεκριμένη πρόταση.

Δεν θα ρωτήσουμε την κυβέρνηση και την πρυτανεία τον τρόπο που θα επιλέγουμε να αγωνιστούμε! Αυτό είναι υπόθεση των ίδιων των φοιτητών και των συλλόγων τους».

Ανακοίνωση-μνημείο αυταρχισμού από τις 
πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Αθήνας (ΕΔΩ)

*Από το 902.gr

Ο αδιάκοπος αγώνας της Ραραού...

 

Δόθηκε η επίσημη πρεμιέρα για το έργο του Παύλου Μάτεσι «Η Μητέρα του Σκύλου», σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, στο «Σύγχρονο Θέατρο» της οδού Ευμολπιδών.

 

«Πηγαίνω σε όλες τις πρεμιέρες, είσοδος ελευθέρα στην παλαίμαχο λένε, γεια σου Ραραού θρύλε, είσαι σαν την Ελλάδα, μου λένε, ποτέ δεν πεθαίνεις. Με μια διαφορά, τους κάνω, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά και ποτέ δεν ανασταίνεται.» 

Η ζωή της Ραραού, «μεγάλης φίρμας της επιθεώρησης» όπως η ίδια αυτοσυστήνεται, ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από το φλας μπακ εικόνων μιας κοινωνίας που προσπαθεί να τα «βολέψει» σε συνθήκες ανέχειας. 

Από την Κατοχή έως σήμερα, η πορεία της Ραραού, όπως αντίστοιχα και η πορεία της Ελλάδας, την οποία διατρέχει με τις αναμνήσεις της, είναι μια μάχη επιβίωσης. Ο αγώνας της είναι αδιάκοπος, κι εκείνη θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να βγει αλώβητη από αυτόν. Ακόμη κι αν χρειαστεί να αποδράσει σε μια δική της πραγματικότητα.

Ο Παύλος Μάτεσις, στο μυθιστόρημα αυτό, κατάθεσε με το δικό του μοναδικό τρόπο, πότε δηκτικό και πότε χιουμοριστικό, πότε δραματικό και πότε σουρεαλιστικό, την οπτική του για ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ο ίδιος έγραφε για το έργο του: «Μια γυναίκα τιμωρήθηκε. Το αποδέχεται. Και μετατρέπει μόνη της την τιμωρία σε ισόβια: την "ακινησία". Μια γυναίκα - "στάσις". Και γύρω της η βουή και τα πάθη, να τα ριπίζει η τρέλα μεταμφιεσμένη σε αμέριμνο πουλί. 

Η κόρη της, ως επανάσταση για την τιμωρία, μεταμφιέζει με ψευδώνυμο την πόλη που αδίκησε τη μητέρα της, επιθέτει ψευδώνυμο και στον εαυτό της, βαφτίζεται "Ραραού" και καταφεύγουν πρόσφυγες στην πρωτεύουσα. Θύμα, και όχι ηρωίδα του βιβλίου αυτού, η Ραραού εγκαθίσταται στο Μελόδραμα και στο Κωμικό. 

Την ανάγκασαν να πιστέψει ότι δεν της επιτρέπεται να είναι τραγική, τα πάθη της δεν ανέρχονται σε επίπεδο μεγαλοπρέπειας. Τελικά, όμως, η Τραγωδία, έστω και με σπασμένη κόθορνο, την επισκέπτεται και τη μυρώνει. 

Γύρω στις δύο γυναίκες, θολή στο βάθος μια χώρα αδέσποτη. 

Και πρόσωπα πολλά, που πιστεύουν ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε ως πρόσχημα για να γίνουν βιβλία τα δικά τους πάθη... Τελικώς, λάθος μου που την αποκάλεσα θύμα. Αφού άλλωστε μόνη της δηλώνει ευτυχής και επιτυχημένη. Δεν γνωρίζω τι απέγινε η Ραραού».

Οι θεατές της πρεμιέρας χειροκρότησαν θερμά την Δήμητρα Χατούπη και τους ηθοποιούς:  Νίκο Γιαλελή, Γιάννη Δρίτσα, Χρήστο Ευθυμίου, Ηλία Ζερβό, Στεφανία Κριεζή, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Εφη Ρευματά, Μαριαλένα Ροζάκη, καθώς και  τον σκηνοθέτη της παράστασης Σταύρο Τσακίρη και τους συνεργάτες του,  Άγγελο Αγγελή (σκηνικά - κοστούμια), Γιάννη Αντωνίου (κινησιολογία), Κατερίνα Μαραγκουδάκη (φωτισμοί). 

Στην παράσταση βρέθηκε ο πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα Κυριάκος Κενεβέζος, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, σκηνοθέτες, συγγραφείς ηθοποιοί κ.ά.

Την πρεμιέρα παρακολούθησαν ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, και η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ.

Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"  του  Ριζοσπάστη.

...41 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο το 1973

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ*

Σαράντα ένα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον ηρωικό ξεσηκωμό του λαού και της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973 ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία.
 
Το ΚΚΕ καλεί τις νέες, τους νέους, τους εργαζόμενους, όλο το λαό να τιμήσουν τον ηρωικό ξεσηκωμό στο Πολυτεχνείο, τους νεκρούς του Νοέμβρη, που αποτέλεσε το κορυφαίο γεγονός της αντιδικτατορικής πάλης και να πάρουν μαζικά μέρος στις εκδηλώσεις γιορτασμού και στην πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία.

Οι νέες και οι νέοι, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, έχουν δικαίωμα και πρέπει να μάθουν την αλήθεια για το λαϊκό ξεσηκωμό το Νοέμβρη του '73, τις καταλήψεις της Νομικής που προηγήθηκαν. Να μάθουν για το ρόλο που έπαιξε η στρατιωτική δικτατορία για την προάσπιση των συμφερόντων της πλουτοκρατίας, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. 

Να απομονώσουν τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, που ρίχνει λάσπη και συκοφαντεί την αντιδικτατορική πάλη του λαού και της νεολαίας. 

Να αποκρούσουν και όσους διαστρεβλώνουν τον ηρωικό ξεσηκωμό του Νοέμβρη του '73, τη μεγάλη συμβολή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε όλο τον αντιδικτατορικό αγώνα, στις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου, στη σκληρή πάλη, καθ' όλη την 7ετία, για να αναπτυχθεί η αντίσταση του λαού και της νεολαίας, για να σπάσει ο φόβος, ο συμβιβασμός και η μοιρολατρία ενάντια στον αντικομμουνισμό που ήταν η επίσημη ιδεολογία της στρατιωτικής δικτατορίας, του κράτους και των αστικών κομμάτων που έστρωσαν το δρόμο για την επιβολή της. 

Το ΚΚΕ είναι περήφανο για τα μέλη και στελέχη του, τους ΚΝίτες και τις ΚΝίτισσες, τους φίλους και οπαδούς του, τα μέλη της Αντι-ΕΦΕΕ, που πήραν μέρος στην αντιδικτατορική πάλη, που έμειναν όρθιοι στα κρατητήρια της Ασφάλειας, δε λύγισαν από τα βασανιστήρια στο ΕΑΤ - ΕΣΑ, στη Μπουμπουλίνας, στις φυλακές, τις εξορίες και τα στρατοδικεία, σε κάθε τόπο μαρτυρίου.

 
Το ΚΚΕ καλεί τις νέες, τους νέους, τους εργαζόμενους να τιμήσουν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου το 1973 και τους χιλιάδες αγωνιστές της πάλης ενάντια στη δικτατορία. 

Να δυναμώσουν την πάλη τους για τα δικαιώματα, το δίκιο και την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, του λαού, της χώρας από τα δεσμά των μονοπωλίων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
 
Αυτός είναι ο δρόμος για να επιβάλουμε σήμερα μέτρα ανακούφισης της λαϊκής οικογένειας που πληρώνει τα βάρη της κρίσης, να εμποδίσουμε νέα μέτρα που προωθεί το κεφάλαιο και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ.

Σήμερα, ο ελληνικός λαός χρειάζεται να είναι σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα, γιατί η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα και το λαό στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών στην περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, στο όνομα της γεωστρατηγικής «αναβάθμισης» της χώρας, στην πραγματικότητα για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου. 

Την ίδια στιγμή συγκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο των «συμμάχων» της χώρας, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, σε βάρος του λαού. 

Όπως τότε, έτσι και σήμερα, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι παράγοντες αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και εμπλοκής του λαού σε επικίνδυνες περιπέτειες. Γι' αυτό έχουν μεγάλες ευθύνες τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου», που όχι μόνο δεν αμφισβητούν τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ αλλά καλλιεργούν αυταπάτες ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει φιλολαϊκή και το ΝΑΤΟ να αυτοδιαλυθεί. 

Η μετάβαση απ' τη στρατιωτική δικτατορία στην αστική δημοκρατία δεν έδωσε ουσιαστική και οριστική λύση στα λαϊκά προβλήματα της φτώχειας, της ανεργίας, της διαρκούς υπονόμευσης των κατεκτημένων λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Σήμερα, αποδεικνύεται ότι ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες, ούτε να εξασφαλίσει ειρήνη για τους λαούς. Οι κρίσεις, η ανεργία, η φτώχεια, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι θα υπάρχουν όσο η εξουσία θα βρίσκεται στα χέρια των καπιταλιστών. 

Η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα μπορούν με τη δική τους συμμαχία να κατακτήσουν τα σύγχρονα δικαιώματά τους στο δρόμο της οργάνωσης και της πάλης για τη ριζική ανατροπή, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, όλες τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική - λαϊκή εξουσία. 

*Από τη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΚΗ" του  Ριζοσπάστη.