Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

O "πολιτισμός" της Ενωμένης Ευρώπης

Kαλωσήλθατε στη νέα Ευρώπη:
Γνωρίστε την με τον Jody McIntyre*



Video με ελληνικούς υπότιτλους από Dailymotion

*"Και θαυμάστε την υψηλή δημοσιογραφική τέχνη του BBC (courtesy talos):

Απόσπασμα ανθρωπιστικού διαλόγου 2:10-3:48 (μιας και προσφάτως μας συμβούλευσαν να γίνουμε άνθρωποι πριν γίνουμε κομμουνιστές, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον ανθρωπισμό):

-"Δημοσιογράφος": Υπάρχει μια εικασία ότι τσουλούσατε προς την αστυνομία με την αναπηρική σας καρέκλα. Αληθεύει;
-Jody: Νομίζω ότι το να δικαιολογείτε έναν αστυνομικό που τραβάει έναν ανάπηρο απ' την αναπηρική του καρέκλα και τον σέρνει στην άσφαλτο είναι μάλλον γελοίο και εκπλήσσομαι που μόλις προσπαθήσατε να κάνετε κάτι τέτοιο.
-"Δημοσιογράφος": Άρα, άρα δεν είναι αλήθεια. Δεν τσουλούσατε προς την αστυνομία.
-Jody: Κοιτάξτε, δεν μπορώ σωματικά να χρησιμοποιήσω ο ίδιος την αναπηρική μου καρέκλα. Με έσπρωχνε ο αδελφός μου. Νομίζω ότι είναι αρκετά εμφανές από το βίντεο ότι δεν ήμουν κατά κανένα τρόπο απειλή για κανέναν.
-"Δημοσιογράφος": Στην εφημερίδα Observer σας περιέγραψαν ως κυβερνο-ριζοσπάστη και παρέθεσαν τα λόγια σας ότι "θέλετε να χτίσετε ένα επαναστατικό κίνημα, και ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο δια της άμεσης δράσης στους δρόμους." Ταυτοποιείτε τον εαυτό σας ως επαναστάτη;
-Jody: Δεν ταυτοποίησα τον εαυτό μου ως τίποτε. Νομίζω όμως ότι όλοι έχουμε το δικαίωμα να παλέψουμε ενάντια σ' αυτό που προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση. Προσπαθεί να ... ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπου μόνο οι πλούσιοι θα μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά... Αυτό είναι κάτι στο οποίο νομίζω ότι όλοι πρέπει να αντισταθούμε.

Απόσπασμα 6.40-7:50:
Ο "δημοσιογράφος" την έχει πλέον καταβρεί ως ανακριτής κακοποιημένων αναπήρων και σολάρει:

-"Δημοσιογράφος": Φωνάξατε τίποτε προκλητικό ή μήπως πετάξατε τίποτε που θα προκαλούσε την αστυνομία να σας το κάνει αυτό;
-Jody: Πραγματικά πιστεύετε ότι ένας άνθρωπος με εγκεφαλική παράλυση, σε αναπηρική καρέκλα, μπορεί να αποτελέσει απειλή για έναν αστυνομικό που είναι ένοπλος;
-"Δημοσιογράφος": Όμως λέτε ότι είστε επαναστάτης.
-Jody: Αυτό είναι μια λέξη. Δεν είναι φυσική πράξη που ανέλαβα ενάντια σε αστυνομικό...Σας ρωτάω: Πιστεύετε ότι θα μπορούσα, με οποιονδήποτε τρόπο, να αποτελέσω φυσική απειλή, από το κάθισμα της αναπηρικής μου καρέκλας, για ένα στρατό αστυνομικών αρματωμένων με όπλα; Η όλη αυτή γραμμή επιχειρηματολογίας είναι εντελώς γελοία. Γιατί κατηγορείτε τα θύματα της βίας για τη βία αυτή. Στην πραγματικότητα, μου θυμίζει πολύ τον τρόπο με τον οποίο το BBC καλύπτει τις συγκρούσεις στην Παλαιστίνη"

* Άπό το blog Radical Desire

20 σχόλια:

  1. Καλημέρα, αν και αξημέρωτη ακόμα!

    Η όλη ιστορία θυμίζει το γνωστό κείμενο του Μπρεχτ και τη σειρά των διωκόμενων... "πρώτα πιάσαν τους κομμουνιστές" μέχρι "τελικά πιάσαν και μένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς για να φωνάξει"!

    Αν το καλοσκεφτεί κανείς η όλη κατάσταση φέρνει από ναζιστική Γερμανία: και ξεπουλημένη αστική τάξη και πολιτικούς έχουμε, και Καρατζα-Φύρερ έχουμε, και Γκαίμπελς έχουμε (Πάγκαλος), και μεγάλο αδερφό έχουμε (ΔΝΤ), και "συμμάχους" τους αγγλο-αμερικάνους έχουμε, και ρατσισμό, και φτώχεια, και ανεργία, και καταστολή, και, και, και...

    Για μην την πάθουμε ξανά, κατεβαίνουμε στους δρόμους σήμερα υπερασπιζόμενοι την αξιοπρέπειά μας, απαιτώντας τη ζωή που μας κλέβουν, νικώντας το φόβο που σπέρνουν!

    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Πορτιάτη γεια σου, έτσι είναι όπως τα λες.
    Είναι όμως κάποια περιστατικά, όπως αυτή η βιαιοπραγία, σωματική και φραστική, σε βάρος του Jody McIntyre, αυτού του γενναίου άντρα, που δεν μπορείς να το αντέξεις. Είναι, όπως θάλεγαν οι πρόγονοί μας, ύβρης για το ανθρώπινο γένος.
    Αυτός είναι ο καπιταλιστικός πολιτισμός. Αυτό είναι ένα δείγμα της "αισθητικής" που μας προσφέρουν οι μη στρατευμένοι, οι "ελεύθεροι" και "αυθόρμητα" σκεφτόμενοι και δράττοντες διανοούμενοι των εκμεταλλευτών.
    Φίλε Πορτιάτη μετά την σημερινή μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση του λαού μας,
    τίποτα δεν είναι πλέον ίδιο με το χθες στη χώρα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δωσαμε πολυ ελευθερια.. στην πολιτικη... και εχουν ανεβει στο κρεβατι μας... και δεν ακουν οταν τους λεμε.. πως εχουμε πονοκεφαλο... για..

    παντα ομως καραδοκουμε.. με το τσαι και με το ηρεμιστικο διπλα στο κομοδινο... οταν το πιουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητή Simone, σε καλησπερίζω.
    Λοιπόν συνεχίζουμε με τσάι, αλλά κόβουμε τα "ηρεμιστικά". Φαίνεται ότι δεν ήταν σωστός ο τρόπος που τους τα λέγαμε. Αν και τώρα πια δεν έχει και πολύ σημασία αν ακούν ή δεν ακούν τι τους λέμε. Άλλωστε "στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα" που λέει και η παροιμία. Από δω και πέρα, ότι είναι να τους πούμε, αυτό θα το κάνουμε με την νοηματική ή με του σώματος τη γλώσσα. Και αν δεν την ξέρουν, θα τους την μάθει ο Κωστής Χατζηδάκης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι ο φασισμός.
    Αυτό που λέει ακριβώς ο νέος.
    Οτι "πάτε να κατηγορήσετε για βία το θύμα της βίας"
    Απαράδεκτο.
    Λυπάμαι και ντρέπομαι για την απανθρωπιά που επιδεικνύει αυτός ο δημοσιογράφος ο οποίος θέτει ερωτήματα που θα έθετε ο συνήγορος υπεράσπισης των αστυνομικών.
    Βέβαια τον βάζει στην θέση του για καλά, και επισημαίνει ότι (δεν έχει μεταφραστεί) όλη η δημοσιότητα που πήρε η περίπτωσή του είναι απόλυτα αποπροσανατολιστική μιας και όπως λέει θύμα δεν είναι αυτός αλλά οι χιλιάδες αποκλεισμένοι, από την γνώση την μόρφωση και την απόλαυση της σπουδής, νέοι της Βρετανίας.

    Αρτεκραν, είσαι υπέρ του λιντσαρίσματος?
    Κι εγώ....μ'αρέσει... να τους κρεμάσουμε, να τους λιθοβολήσουμε, να τους κάψουμε, να τους ξυλοκοπήσουμε μέχρι θανάτου, να τους πνίξουμε να τους κατακρημνίσουμε από την ακρόπολη,να τους εκτελέσουμε, να τους ανατινάξουμε,ναι ναι...

    λοιπόν για συμμάζεψε την λαϊκό-βαρβάτιλα πλευρά σου, που μου κάνεις και αστειάκια, γιατί δεν πας μακριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί κατηγορείτε τα θύματα της βίας για τη βία αυτή?

    Αυτή είναι και η καίρια ερώτηση πράγματι.
    Ο φασισμός και η σαπίλα βρίσκεται μέσα στο BBC (σε κάθε BBC αυτού του αισχρού πλέον "λειτουργήματος")
    Αδίστακτοι πλέον εκτίθενται ευκολότερα από ποτέ παίζοντας τον ρόλο του δικαστή.
    (οι ερωτήσεις είναι κατ'εξοχήν δικαστικού τύπου και το να παίρνει ο δημοσιογράφος το ρόλο του δικαστή είναι καθαρό δείγμα εκφυλισμού)

    Ο Κομμουνισμός ξεπήδησε από την Βρετανία,από τα σπλάχνα του Ντικενσιανού εφιάλτη, το φάντασμα του πλανήθηκε πάνω από την Ευρώπη,διαπαιδαγώγησε γενιές τίμιων αγωνιστών,μεγάλων καλλιτεχνών και διανοούμενων που πάλεψαν για δικαιοσύνη, δίδαξε την αλληλεγγύη, την πίστη σε ιδανικά, πρότεινε, διεκδίκησε, κατέκτησε, δυστυχώς αφομοιώθηκε από την εξουσιομανία και τον βολονταριστικό λαικισμό του Λενινισμού και τον Σταλινικό ολοκληρωτισμό και έγινε τέλος η ατραξιόν της επαναφομοίωσης και το "σήμα κατατεθέν" των συνδικαλιστικών "διεκδικήσεων"(παρε δώσε).

    Κάτι καινούριο όμως αρχισε να φαίνεται πάλι εκεί, στο άντρο του ατομισμού και της εκμετάλλευσης.
    Να είστε έτοιμοι.

    @ανώνυμος
    Επίσης, μπορεί τον Χατζιδάκη να τον πλάκωσαν τζογαδόροι και παπατζήδες της ομόνοιας, ή "βαλτοί", αλλά η επίθεση που δέχτηκε-όπως και να χει- είναι συμβολική πράξη και όχι λιντσάρισμα.
    Αυτό εννοεί ο Αρτεκραν υποθέτω, και όχι τον "αστερισμό της αυτοδικίας" που πάνε να παρουσιάσουν σε πρώτο πλάνο οι ρουφιάνοι της δημοσιογραφίας.
    Ανώνυμε ναι, πριν από όλα πρέπει να φάει ξύλο κάποιος "πολιτικός" από τους "αλιτήριους φιλάθλους του στοιχηματζίδικου".
    Μετά βλέπουμε.

    κατκατ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φίλε Ανώνυμε. Λες στο σχόλιό σου «Λυπάμαι και ντρέπομαι για την απανθρωπιά που επιδεικνύει ο δημοσιογράφος..» εμφανίζοντας από την αρχή ότι αυτό που καθοδηγεί την σκέψη σου είναι ο μικροαστισμός, μια από τις πονηριές του οποίου είναι και ο «ανθρωπισμός» σου. Γιαυτό δεν κατανοείς,(;) ότι ο δημοσιογράφος βρίσκεται κάτω από τις διαταγές της τάξης των πλουτοκρατών. Δηλαδή, σε διατεταγμένη υπηρεσία όταν «ανακρίνει» τον Jody McIntyre, όπως ακριβώς και ο αστυνομικός την ώρα της εφαρμογής των «καθηκόντων» του. Παρ’ ότι μεταφράζεις και σωστά αποδέχεσαι την επισήμανση που κάνει ο νέος, ότι δηλαδή, η ουσία αυτής της κρατικής βίας, είναι η πολιτική των καπιταλιστών που αποκλείει χιλιάδες νέους της Βρετανίας, «..από την γνώση την μόρφωση και την απόλαυση της σπουδής». Είναι ο μικροαστικός καθωσπρεπισμός που δεν σ’ αφήνει να καταλάβεις ότι σήμερα στην Ελλάδα, και όχι μόνο, η ταξική πάλη περνάει στο επίπεδο της ταξικής σύγκρουσης. Και αυτό όχι επειδή το θέλω εγώ ή εσύ. Αλλά επειδή το επιβάλλουν οι νόμοι της κοινωνικής κίνησης. Και θάπρεπε να ξέρεις ότι η ταξική σύγκρουση δεν γίνεται με λουκουμόσκονη. Αυτό ήθελα να πω με την απάντησή μου στο σχόλιο της φίλης Simone. Προφανώς δεν είμαι υπέρ του λιντσαρίσματος. Γιαυτό αντιδρώ στο λιντσάρισμα που επιχειρεί η οργανωμένη καπιταλιστική τεμπελαρία και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, σε βάρος της ζωής των εργαζομένων και του λαού. Όπως είναι προφανές, το δείχνει το πνεύμα που μοστράρεις και η «ανώνυμη» γιαπικοαπειλή σου, ότι ανήκεις στο κόμμα των καθωσπρεπίστας, των χορτάτων. Γιαυτό ερεθίστηκες από το σχόλιο μου. Το βρίσκω λογικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κώστας Βαβειάδης (ανώνυμος 2:10)17 Δεκεμβρίου 2010 - 5:13 π.μ.

    Ρε αρτεκραν τρελάθηκες?
    Τι περάσματα από επίπεδα ταξικής πάλης σε ταξικής σύγκρουσης είναι αυτά που λες? Τι εννοείς καλλιτέχνη?
    Από την ελληνορωμαϊκη (πάλη) στις βουβαλοκουτουλιές (συγκρούσεις) για το ποιος θα πάρει το κορίτσι?
    "Νόμοι κοινωνικής κίνησης"?
    Κάτι σαν την τροχαία δηλαδη?

    Και μετά , τι δεν κατανοώ? ότι κάποιος που είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία δεν μπορεί να είναι απάνθρωπος?

    Μην σε παίρνει από κάτω.
    Μια κουβέντα είπαμε κι άρχισες να παραληρείς με λαϊκίστικες "πονηριές" εργάτη της μαγνητοταινίας!

    Μόλις φάτε μια φάπα κολλάτε σα χαλασμένα κασσετόφωνα και λέτε τα ίδια και τα ίδια [προλετάριοι της εξέδρας].

    Έλα να κι άλλη μια μπας και ξεκολλήσεις.

    "Αρνούμενος την προσωπικότητα του ανθρώπου σε κάθε σφαίρα ο χυδαίος κομμουνισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά η λογική έκφραση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας...Ο γενικός φθόνος που έχει συσταθεί ως εξουσία είναι η μεταμφίεση με την οποία επανεγκαθιδρύεται η απληστία...
    Με τη μορφή του φθόνου και της τάσης να ανάγονται τα πράγματα σε ένα κοινό επίπεδο αποτελεί την ουσία του ανταγωνισμού.
    Ο χυδαίος κομμουνισμός είναι η κορύφωση του φθόνου και αυτής της επιπεδωτικής εξισωτικής προς τα κάτω δράσης.
    Χάνοντας την διαλέκτική του διάσταση οπισθοδρομεί . Όχι κατάργηση των τάξεων , αλλά εξίσωση τους, όχι κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας αλλά ίση πρόσβαση για όλους,όχι κατάργηση της μισθωτής εργασίας αλλά επέκταση σε όλους"

    Αυτά πάνω κάτω έγραφε ένας ταλαίπωρος χειρογράφων πολύτεκνος στα μέσα του 19ου αιώνα το 1844 για την ακρίβεια. Πολύ γνωστός λίγο αργότερα.

    Σύνελθε από τη οπορτουνιστική σου σύγχυση.

    Ένα βαθυστόχαστο μπας και συνεννοηθούμε:

    Δεν είμαι φλώρος μικροαστός
    ούτε και πυροσβέστης
    δεν είμ λεβέντης μισθωτός
    ούτε και κάνας χέστης
    είμαι ένας σολωμός παστός
    απ΄τα ανοιχτά της Βρέστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. με στεναχωρει το γεγονος... που χανομαστε μεσα σε λεξεις... μεσα σε πραξεις...

    με στεναχωρει που αν και μιλαμε την ιδια γλωσσα.. δεν μπορουμε να συννενοηθουμε...

    ομολογω πως τα περισσοτερα που διαβασα δεν τα καταλαβα... ορολογιες.. πνευμα...

    ενα ομως ξερω... μπορουμε να γινουμε καλυτεροι.. ολοι και λαος και πολιτικη και πολιτικοι...

    ξερω πως οι στιγμες αυτες ειναι δυσκολες... αλλα δεν ειναι λυση.. η βια....

    ξερω πως ολοι θελουν αυτη την στιγμη κατι δραστικο και συντομο... για λυση..

    δεν ξερω.. ισως αργησει... η υπομονη ξερω πως εχει λιγοστεψει... αλλα το να παρουμε την εξουσια στα χερια μας... θα μας δωσει την λυση?... ή θα χαθουμε παλι οπως παλια μεσα της...
    ή θα μαλωνουμε παλι οπως παλια.. ποιος ειναι ο καλυτερος?...

    παλι θα γυρισουμε απο εκει που ξεκινησαμε... ειμαστε γεννημα θρεμμα ελλην... το συνδρομο απο πανω μας δυσκολα το πεταμε...

    αλλα θελει γερα θεμελια... και θεληση ..και για να αλλαξουμε.. και για να μην φτασουμε παλι στην ιδια αρχη..

    δεν ξερω αν σας κουρασα... ή αν δεν ειμαι κατανοητη...

    περασα για ενα καλο βραδυ να πω... αλλα φευγω προβληματισμενη...

    καλη συνεχεια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φίλε Κώστα, αρχίζω από το τέλος του σχόλιου σου. Ναι , αυτό είναι το ζητούμενο, για να μην πω η ανάγκη. Να συνεννοηθούμε. Πιστεύεις ότι η χοντροκομμένη ειρωνεία που κάνεις διευκολύνει αυτή την ανάγκη; Ας είναι. Το σίγουρο είναι ότι για να υπάρξει συνεννόηση πρέπει όχι μόνο να καταλαβαίνουμε τι λέει ο συνομιλητής μας, αλλά κυρίως να καταλαβαίνουμε εμείς οι ίδιοι το τι λέμε. Για παράδειγμα θα σου έλεγα ότι το απόσπασμα το οποίο αναφέρεις, θάπρεπε να το απευθύνεις στον εαυτό σου και όχι σε μένα. Γιατί δεν μπορεί, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνεις, να ειρωνεύεσαι την φράση «Νόμοι κοινωνικής κίνησης», δηλαδή την κοινωνικοοικονομική εξέλιξη, και συγχρόνως να υπονοείς, ότι με το σχόλιό μου εναντιώνομαι «στην κατάργηση των τάξεων, στην κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας». Ότι αρνούμαι «την προσωπικότητα του ανθρώπου σε κάθε σφαίρα..», επειδή εσύ αντιμετωπίζοντας συναισθηματικά την συμπεριφορά του δημοσιογράφου αφήνεις στο απυρόβλητο την καπιταλιστική λησταρχία. Δηλαδή με λίγα λόγια υιοθετώντας τον χυδαίο κομμουνισμό «όχι κατάργηση της μισθωτής εργασίας αλλά επέκταση σε όλους». Γνωρίζεις πολύ καλά ότι ο δημοσιογράφος είναι ένας επ’ αμοιβή υπηρέτης της τάξης των εκμεταλλευτών. Έχει καμιά αξία στην προκειμένη περίπτωση να αναζητήσει κανείς ποια είναι η προσωπικότητά του όποιου δημοσιογράφου; Μπορεί να είναι μέλος φιλανθρωπικού σωματείου, να είναι καλός οικογενειάρχης, να στέκεται αλληλέγγυος στους φίλους του, να είναι καθαρός στις συναλλαγές, να είναι συνεπής ως προς τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει κλπ. Αυτές οι πλευρές της προσωπικότητάς του μπορούν να τον αποτρέψουν από το να προβοκάρει τους αγώνες των εργαζομένων; Mα o ίδιος θεωρεί ότι αυτή είναι η δουλειά την οποία κάνει καλά και γιαυτό αμείβεται πλουσιοπάροχα. Βεβαίως από τη θέση του, συμμετέχει στην ταξική πάλη. Το αντίπαλο στρατόπεδο είναι υποχρεωμένο να κρίνει κυρίως τις πράξεις του, υπολογίζοντας, είναι προφανείς οι λόγοι, και την προσωπικότητά του. Στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, οι εξελίξεις από την καπιταλιστική κρίση σε βάρος των εργαζομένων είναι ραγδαίες. Η σύγκρουση πλέον εξελίσσεται σε τάξη εναντίον τάξης. Δεν αποκλείεται να πάρει και άλλη, προς το χειρότερο, τροπή. Γιαυτό «H σοσιαλιστική διανόηση μόνο τότε μπορεί να υπολογίζει σε γόνιμη δράση, όταν βάλει τέλος στις αυταπάτες και αναδείξει την πραγματική και όχι την επιθυμητή εξέλιξη, τις πραγματικές και όχι τις ενδεχόμενες κοινωνικές-οικονομικές σχέσεις παρουσιάζοντας, μια ολοκληρωμένη εικόνα της σημερινής πραγματικότητας, σαν καθορισμένου συστήματος σχέσεων παραγωγής, ώστε δείχνοντας τον αναγκαίο χαρακτήρα της εκμετάλλευσης και της απαλλοτρίωσης των εργαζομένων μέσα σ' αυτό το σύστημα, να δείξει τη διέξοδο εκείνη απ' αυτό το καθεστώς, την οποία υποδείχνει η οικονομική εξέλιξη». Αυτά από το 1894, από το βιβλίο «τι είναι οι φίλοι του λαού ..» Για να ξεπεράσεις τον μικροαστισμό σου θα χρειαστεί να κάνεις μια ριζική αλλαγή στις ιδέες που έχεις. Μια δύσκολη, επίπονη επανεκπαίδευση. Αλλά σε βεβαιώνω αξίζει τον κόπο.

    Ο μικροαστισμός δεν εκφράζεται μόνο από τους μικροαστούς, αλλά και από της Βρέστης τους σολομούς

    Μπας και καταλάβεις τι εννοεί ο «καλλιτέχνης»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κώστας Βαφειάδης18 Δεκεμβρίου 2010 - 4:11 π.μ.

    Μ'αρέσει να λέμε τα ίδια και να διαφωνούμε για το ποιος από τους δύο είναι πιο μικροαστός από τον άλλο.

    Κι εγώ πιστεύω για σένα από τον τρόπο που επιχειρηματολογείς ότι είσαι κομφορμιστής επαναφομοιωτής αριστερός αστός.

    Πως τα λεγόμενά σου απλά αφοπλίζουν τα εννοιακά εργαλεία της πάλης πριν καν αυτά πραγματωθούν.

    Για μένα είσαι ότι φοβόταν ο Μαρξ. Ο χυδαίος "κομμουνιστής της πράξης" "που προβοκάρει και σπεκουλάρει σε κάθε λύση για να κατακτήσει την όποια εξουσία". Από την εξουσία του σπιτιού του έως την κυβέρνηση μιας χώρας.
    Επαναλαμβάνει έννοιες ξανά και ξανά σαν προσευχή ώσπου αυτές να χάσουν κάθε νόημα. Ώσπου να εξευτελιστούν και να αποσαθρωθούν.
    Η πρόθεσή σου γίνεται σαφής αμέσως.

    Ο πολύτεκνος Γερμανός συνέβαλε τα μέγιστα στην κριτική φιλοσοφία έναντι της επικρατούσας εποικοδομητικής.

    Ως συνεπής μικροαστός οπορτουνιστής, με ταξικό και προλεταριακό μανδύα, αφοπλίζεις την κριτική δυνατότητα και παραμένεις ένας "εποικοδομητικός" Μαρξιστής υμνολόγος, και φυσικά "χυδαίος κομμουνιστής"

    --------------------------------------
    Τη σκέψη σας που νείρεται
    πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
    σάμπως ξυγκόθρεφτος λακές
    σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
    εγώ θα την τσιγκλάω
    επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου
    φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
    ως να χορτάσω χλευασμό.
    ------------
    Αυτά έγραψε ένας Ρώσος αυτόχειρας και απέδωσε στα ελληνικά ένας γκέϊ εν κρυπτώ.
    ----------------

    ----------------------------------------

    Σιμον το δημόσιο πεδίο είναι ένα πεδίο αγωνιστικό όταν αυτό έχει κεντρική προϋπόθεση την πολιτική.

    Δεν ανταλλάσσουμε μόνο χαρακτηρισμούς και χοντρές ειρωνείες αλλά απόψεις με έντονο τρόπο. Έχει και περισσότερη πλάκα.
    Με τον Αρτεκραν δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα.

    Η υπομονή, η συναίνεση η αυτοβελτίωση κτλ. αφορούν τον ιδιωτικό χώρο το σπίτι, την οικογένεια το μαγαζί μας,ή τον δημόσιο όταν ο δημόσιος είναι κλειστός, ολοκληρωτικός σαν οικογένεια κτλ.

    Τότε είμαστε όλοι αγαπημένοι υπομονετικοί χαρούμενοι και συναινετικοί και για όσους δεν είναι υπάρχουν από την δίωξη της εφορίας και τις παρακολουθήσεις έως τις μαφιόζικες εκτελέσεις, τις εξαφανίσεις και τα γκούλαγκ.

    γεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. αχ... σημερα λεω να μην πω τιποτα αλλο...

    περασα να σας πω κυριε αρτεκραν... στην σημερινη μου αναρτηση το τραγουδι ειναι για σας.. που μου ξαναφερατε την cazal...

    καλο βραδυ σε ολους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φίλε Κώστα γεια σου.
    Από την θλίψη σου για την απανθρωπιά του δημοσιογράφου, στην οργή σου για τις παρακολουθήσεις, τις μαφιόζικες εκτελέσεις, τις εξαφανίσεις και τα γκούλαγκ. Εσύ βέβαια σαν κάτοικος άλλου πλανήτη, δηλ., αντικειμενικός, αλλά οπωσδήποτε φιλάνθρωπος, παρατηρείς και καταγράφεις κυρίως τις αντιανθρώπινες «συμπεριφορές» των γήινων, και όποτε σου δίνεται η ευκαιρία τις καταδικάζεις.
    « … Πόσο εύκολα και ευχάριστα γλιστράς προς τα κάτω μόλις βρεθείς στην τσουλήθρα!...», λέει ο επιστήθιος φίλος του «πολύτεκνου».

    «Με τον Αρτεκραν δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα». Μιλάμε την ίδια γλώσσα. Μη το μπερδεύεις κι αυτό. Απλά δεν υποστηρίζουμε τα ίδια πράγματα ή αν θέλεις παρ’ ότι υποστηρίζουμε τα ίδια, προκρίνουμε διαφορετικούς τρόπους, δείχνουμε διαφορετικούς δρόμους πραγμάτωσής τους. Αλλά μιλάμε την ίδια γλώσσα. Γιατί όπως το θέτεις, σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι να διαφωνούμε. Αυτό είναι αντιδιαλεκτικό, μια και η ανθρώπινη συνείδηση, όπως ξέρεις, εξελίσσεται. Ακόμα δεν κατάλαβες. Δεν λέω ότι είσαι μικροαστός. Απλά στα όσα λες εμφανίζεται η μικροαστική σου αντίληψη, και την οποία στην επισημαίνω. Η απολίτικη αντικειμενικότητά σου π.χ., που εμφανίζεται στο τελευταίο σου σχόλιο. Αντίθετα εσύ μου απευθύνεις χαρακτηρισμούς με αφοριστικό τρόπο, έτσι που δεν μου δίνεις την δυνατότητα να αντιληφθώ, που εντοπίζεις την μικροαστική μου αντίληψη ή πλευρές αυτής, ώστε με αυτοκριτικό τρόπο να τις διορθώσω.
    «Αυτά έγραψε ένας Ρώσος αυτόχειρας και απέδωσε στα ελληνικά ένας γκέϊ εν κρυπτώ». Αυτό ειλικρινά δεν το περίμενα. Έχασες εντελώς την ψυχραιμία σου. Δηλαδή να πιστέψω ότι σε διακατέχει και ένας ιδιότυπος ρατσισμός; Μη βιάζεσαι στις κρίσεις σου. Προσπάθησε να δεις την πραγματικότητα. Κατάλαβε που ζεις. Οι ιδεοληψίες σου, έχουν καθηλώσει τη σκέψη σου. Ο κομμουνισμός είναι κοινωνική και ιστορική αναγκαιότητα. Και η σωστή αντιμετώπιση του δεν είναι η αστυνομική, αλλά η επιστημονική. Κατάλαβέτο. Η πρακτική του αντικομουνισμού στην ουσία είναι εναντίωση στην επιστήμη, στην κοινωνική εξέλιξη. Σε χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κώστας Βαβειάδης20 Δεκεμβρίου 2010 - 3:44 π.μ.

    Ξύπνα! Ασε τη σπέκουλα για τους προφέσιοναλ του περισσού. (εκτός κι αν είσαι ένας από αυτούς οπότε γειά σου...)
    Ο κομμουνισμός σήμερα δεν είναι το όνομα μιας λύσης, αλλά το όνομα ενός προβλήματος: Του προβλήματος των commons, του δημόσιου, κοινού αγαθού σε όλες του τις διαστάσεις- του κοινού αγαθού της Φύσης ως υπόβαθρου της ζωής μας, του κοινού, βιογενετικού μας υλικού, του κοινού πολιτιστικού αγαθού (της συλλογικής μας «πνευματικής ιδιοκτησίας») και, τελευταίο στη σειρά αλλά όχι και σε σημασία, το πρόβλημα του οικουμενικού, δημόσιου χώρου της ανθρωπότητας, από τον οποίο κανείς δεν θα έπρεπε να αποκλείεται. Όποια κι αν είναι η λύση, οφείλουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ταπεινη γνωμη... αυτη η αναρτηση θα γεμισει με πολλα σχολια...

    δεν ξερω αν θα βγει ενα συμπερασμα... οπως στα παραμυθια...

    ναι ειστε διαφορετικοι... και τι εγινε...

    να αλλαξει καποιος απο τους δυο .. αποψεις... πεποιθησεις ... μπα...

    ναι θα μου πειτε παραγωγικος διαλογος... οκ.. πασο..
    ναι?..


    περασα να πω την καλησπερα μουυυυυ...

    καλες διαδρομες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. "Εν ολίγοις, η εποχή μας χαρακτηρίζεται από αυτό που είπε κάποτε ο Στάλιν για την ατομική βόμβα: δεν είναι για ανθρώπους με αδύνατα νεύρα. Ο κομμουνισμός σήμερα δεν είναι το όνομα μιας λύσης, αλλά το όνομα ενός προβλήματος: Του προβλήματος των commons, … Όποια κι αν είναι η λύση, οφείλουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα."
    "Επανάσταση σημαίνει νέα τάξη πραγμάτων" Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ ΣΤΟ ΕΜΠ Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, Αθήνα, 19 Δεκεμβρίου 2010. http://aristerovima.gr/details.php?id=1511
    Αν θέλεις μπορώ να σου στείλω και το Video.

    Ειλικρινά με συγκινεί το ενδιαφέρον σου για την πολιτική και κυρίως η αναζήτηση του καινούργιου που μπορεί να φέρει η εξέλιξη της μαρξιστικής θεωρίας μέ τη συμβολή μαρξιστών διανοουμένων. Μη το πάρεις σαν συμβουλή, ούτε σαν διδασκαλία, ούτε σαν αγένεια, σου λέω απλά να κρατάς στο πίσω μέρος της σκέψης σου, να μη ξεχνάς, όταν προβληματίζεσαι πάνω σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική οικονομία και την κοινωνική εξέλιξη, την πάλη των τάξεων και το ότι η παραγωγή κέρδους από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, δεν σήμανε μόνο την αρχή της καπιταλιστικής εποχής αλλά και το ιστορικό της τέλος. Σε χαιρετώ και σου εύχομαι, ελπίζοντας ότι θα τα ξαναπούμε, ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αγαπητή Simone γεια σου, δεν πρέπει να μας εγκαταλείψει η αισιοδοξία, όσο δύσκολοι και να είναι οι καιροί. Και να ξέρεις ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ ανιαρός αν δεν υπήρχαν διαφωνίες.
    "Δεν ανταλλάσσουμε μόνο χαρακτηρισμούς και χοντρές ειρωνείες αλλά απόψεις με έντονο τρόπο. Έχει και περισσότερη πλάκα" σου είχε γράψει ο φίλος Κώστας στο σχόλιό του. Το να συζητάμε είναι το ζητούμενο, κατ' αρχήν. Θα συμφωνήσουμε τελικά έτσι κι αλλιώς. Θα συμφωνήσουμε, αν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, ότι… διαφωνούμε. Είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι. Σου εύχομαι να περάσεις όμορφα τις γιορτές κοντά σε αγαπημένα σου πρόσωπα και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Κώστας Βαφειάδης22 Δεκεμβρίου 2010 - 10:49 π.μ.

    Ναι θα τα πούμε.
    Καλές γιορτές.


    υγ.(Ο Ζίζεκ, δεν είναι Μαρξιστής διανοούμενος. Καμία σχέση. Κατά την δήλωσή του είναι- εκτός από ένας από τους σημαντικότερους μελετητές του Λακάν, και αριστερός ριζοσπάστης(radical left), αυτό που οι Μαρξιζοντες αριστεροι αποκαλούν ακροαριστερό και ο Μαρξ επαναστάτη.)
    Ως τέτοιος φυσικά γνωρίζει το Μαρξικό έργο σε βάθος (γνωρίζει και πολλους άλλους εξίσου σημαντικούς εποαναστατες στοχαστες)
    Αλλωστε και το "Ο κομμουνισμός σήμερα δεν είναι το όνομα μιας λύσης..." είναι προφανώς μια κριτική-αναφορά στην γνωστή ρήση του μεγάλου περί του "κομμουνισμού ώς της λύσης του αινίγματος της ιστορίας")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Περνώ βιαστικά για να ευχηθώ θερμά:
    Χρόνια Πολλά, με Υγεία και Αγωνιστική Διάθεση!
    Καλή Δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή