Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

"Να μην ξεχάσουμε, σύντροφοι, τον Ντικ"



"Καντάτα για τη Μακρόνησο"
Ποίηση: Γιάννη Ρίτσου  
Μουσική Θάνου Μικρούτσικου
Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη & Σάκης Μπουλάς

Η πέτρα σταυρωμένη απ' τον άνεμο
ο άνεμος, η σιγαλιά,
δεν ακούγεται τίποτα
μόνο το καρδιοχτύπι της πέτρας
κι πέτρα της καρδιάς που δουλεύεται
με το θυμό και με τον πόνο
βαριά, σιγά και σταθερά

Μπόλικη πέτρα
μπόλικη καρδιά
να χτίσουμε τις αυριανές μας φάμπρικες
τα λαϊκά μέγαρα
τα κόκκινα στάδια
και το μεγάλο μνημείο των Ηρώων της Επανάστασης

Να μην ξεχάσουμε και το μνημείο του Ντικ
ναι, ναι, του σκύλου μας του Ντικ
της ομάδας του Μούδρου
που τον σκοτώσαν οι χωροφυλάκοι
γιατί αγάπαγε πολύ τους εξόριστους

Να μην ξεχάσουμε, σύντροφοι, τον Ντικ
το φίλο μας τον Ντικ
που γαύγιζε τις νύχτες στην αυλόπορτα άντικρυ στη θάλασσα
κι αποκοιμιόταν τα χαράματα
στα γυμνά πόδια της Λευτεριάς
με τη χρυσόμυγα του αυγερινού
πά   στο στυλωμένο αυτί του

Τώρα ο Ντικ κοιμάται στη Λήμνο
δείχνοντας πάντα το ζερβί του δόντι

Μπορεί μεθαύριο να τον ακούσουμε πάλι
να γαυγίζει χαρούμενος σε μια διαδήλωση
περνοδιαβαίνοντας κάτου απ' τις σημαίες μας
έχοντας κρεμασμένη στο ζερβί του δόντι 
μια μικρή πινακίδα "κάτω οι τύραννοι" 
 
Ήταν καλός ο Ντικ.


1 σχόλιο:

  1. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΦΕΡΑΤΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ.
    ΑΠ΄ΤΑ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΑ,ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ, ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ.

    Luna rossa

    ΑπάντησηΔιαγραφή